You are currently browsing the category archive for the ‘Nagerecht’ category.

Het lukte toch! Dankzij het feit dat de auto vandaag (en morgen evenmin) niet klaar is, bleven we lekker thuis en kon ik meedoen aan de cookalong. Italiaans… mijn favoriet, vanwege het feit dat de Italianen als geen ander weten wat ze met groenten moeten doen.

Geen voorgerecht, want er was al soep uit een pakje gekomen. Ik was een behoorlijke tijd bezig met het maken van een vegan versie van cannelloni met ricotta en spinazie. In plaats van ricotta gebruikte ik van die zachte (silken) tofu…. Heerlijk. Het recept had ik op internet gevonden. Beetje kaal is dat altijd wel, zo van die rolletjes. Uit de Cucina Italiana had ik daarom een recept gemaakt uit het boek ‘Groenten uit een Italiaanse tuin’ – seizoensrecepten: broccoli met yoghurt. Superlekker. Jammer dat het boek nogal aan de prijzige kant is.

Voor het toetje moest ik dankzij de buurt ah (enige voordeel is dattie tot 22.00 uur open is) de prosecco vervangen door witte wijn en de amaretti (bitterkoekjes) heb ik ook niet aangeschaft, want kilozak. Dus we aten pesche senza prosecco e senza amaretti. De perziken heb ik kort gekookt in een bodempje wijn met wat suiker. Die saus vermengt met wat roomkaas light en over de perziken gegoten. Een biscuitje verkruimeld en dat was ook heel lekker.

Voila, mijn Italiaanse maaltijd.

Advertenties

Chocolade-frambozentaartMet Pasen bakte ik deze frambozen-chocoladetaart, gebaseerd op een recept van de EVA-website. Hij was in één woord G-E-W-E-L-D-I-G!!!

Wil je hem ook eens proeven? Op Graasland staat precies hoe je hem maakt. Door de uitgebreide beschrijving (in Nederlands en Engels) lijkt het misschien een ingewikkelde taart, maar niets is minder waar! Hij vraagt alleen om een paar stappen — en dat is met de feestdagen juist wel zo handig.

Ik zoek nu een excuus om opnieuw te gaan bakken. 😉

Wat is je LIEVELINGSRECEPT?

Dat wat je elke keer maakt als je het even niet weet, maar toch een enorm succes is? Wat je zonder gene aan je gasten voorzet en waarvoor je achteloos de complimenten ontvangt “ach het was niets bijzonders” en je weet dat het ook zo was?

Voor mij is dat zonder twijfel kaasfondue. De kant en klare van de supermarkt, aangevuld met Boursin-zwarte peper en alle restjes kaas die ik in mijn koelkast vind. Samen met een zelfgebakken brood en een glas wijn: heerlijk.

Sinds kort hebben wij (mijn lief en ik) 2 nieuwe boeken in de kast staan waar we zeer vaak uit koken en bakken. De ene is Vegetarisch koken: verrukelijk en gezond de ander Bakken: de beste gerechten uit de hele wereld (geen goede link helaas, maar verkrijgbaar bij de Slegte heb ik begrepen)

Uit het bakken-boek heeft mijn lief afgelopen weekend een heerlijk brood gemaakt, gewoon met de oven. De broodbakmachine had even weekend. Hier is het recept.

Ingrediënten:

  • 225 gram zelfrijzend bakmeel
  • 100 gram bloem
  • 1 tl bakpoeder
  • 1/4 tl zout
  • 1/4 tl cayennepeper
  • 2 tl kerriepoeder
  • 2 tl maanzaad
  • 25 gram boter, in kleine stukjes
  • 150 ml melk
  • 1 ei, losgeklopt

1. Vet een bakplaat in

2. Zeef het zelfrijzend bakmeel, de bloem, het bakpoeder, het zout, alle specerijen en het maanzaad boven een grote kom

3. Wrijf de boter met de vingers erdoor tot alles goed is vermengd

4. Voeg de melk en het ei toe en kneed tot een soepel deeg.

5. Kneed het deeg enkele minuten op een met bloem bestoven werkvlak

6. Vorm een rond brood en snijd de bovenkant kruislings in

7. Bak het deeg ongeveer 45 minuten in een op 190C / Gasovenstand 5 voorverwarmde oven

8. Leg het brood op een rooster om af te koelen en serveer in plakken of hompen.

Ik heb er geen foto’s van maar kan jullie verzekeren dat het erg lekker was bij de kaasfondue.  Mijn andere succes-recept is appeltaart. Gewoon de aanwijzingen op het kant-en-klare-pak van Honig ofzo opvolgen, alleen gebruik ik Granny Smith appels. Veel lekkerder

Koken uit tijdschriften, ik ben er dol op. Ik heb er dan ook Heel Erg Veel. Uit Frankrijk verzamel ik ze al jaren. Cuisine Actuelle. Cuisiner en hoe ze ook maar allemaal mogen heten. Sinds kort heb ik twee Nederlandstalige favorieten: La Cucina Italiana en Foodies. La Cucina Italiana is van oorsprong Italiaans en het blad kwam nog niet zo lang geleden met een geheel vegetarisch nummer: Vegetariana. De recepten die daarin staan zijn echt om je vingers bij af te likken. Foodies is Nederlands, heette eerst anders, en levert recepten van wisselend niveau.

Wortelpuree met geitenkaas

Wij moesten de buren nog fêteren die voor onze planten (3 stuks op het balkon :-)) hadden gezorgd. Een heerlijke aanleiding om helemaal los te gaan met receppies uit tijdschriften.

Voorgerechten uit La Cucina Italiana Vegetariana (worteltjespuree met geitenkaas, torentje tomaat/komkommer/feta met yoghurtsaus en, tjonge,jonge… tuinboongalettes met een kwartelspiegeleitje).

tomatentorentje

Goed nadenken of je dit laatste gerecht wilt maken: je moet de tuinboontjes dubbel doppen. Veel werk. Kwartelspiegeleitjes bakken is een exercitie. De schil van de kleine eitjes is redelijk taai, dus het eerste dooiertje kwam op de vloer en niet in het pannetje. Het effect is evenwel groots in het klein!

Tuinbonengalette met kwartelspiegeleitje

Het tussengerecht maakten we ook uit La Cucina Italiana-Vegetariana: Prosecco risotto. De wijnkenner van de groothandel heeft ons uit de prosecco gepraat. We maakten de risotto met Spaanse champagne. Het was verrukkelijk.
Het hoofdgerecht kwam uit de Foodies van oktober 2010: Snoekbaars met citroen met daarbij andijvierolletjes uit La Cucina Italiana-Vegetariana. Eenvoudig maar niet minder lekker.
Het nagerecht kwam weer uit La Cucina Italiana-Vegetariana: ricottataartjes met rozijnen waarbij ik de crème anglaise (6 eieren, pfoe…) heb vervangen door een ‘coulis’ (prut dus) van aardbeien en honing. Een frisse combinatie.

Ricotta taartje

We hadden na afloop een tevreden gevoel en we voelden ons niet ‘stuffed’. Het leukst waren natuurlijk alle complimenten van de buren. La Cucina Italiana Vegetariana logeert nu in een keuken een paar deuren verderop.
yvonnep

Belachelijke bramenyoghurtpudding

Een stuitende kleurencombi

Zo’n pudding kan nog wat voeten in aarde hebben.  Ik kon mijn puddingvormen nergens vinden (waarschijnlijk doos berging), dus kocht ik een nieuwe. Maar ik dacht niet na over de kleuren. Bramen zijn paars. Erg paars. En de vorm is oranje (en het bord groen). Dat was één.  De vorm is van dat moderne siliconenspul en het tweede probleem was dat we de pudding niet mooi uit de vorm kregen. Dat was een gedoe. Toen ie er uiteindelijk uitkwam, zeilde het paarse monster als een glibberige kwal over het groene bord.

Maar: het deed aan de smaak helemaal niets af. Dus hier volgt het recept.

Ingrediënten:

  • 1 citroen
  • 3 blaadjes witte gelatine

    Pudding storten

    Pudding storten

  • 200 g bramen
  • 3 dl magere yoghurt
  • 1 el suiker (of zoetstof)

Citroen goed wassen. Helft van citroen heel dun schillen. Schilletjes in dunne reepjessnijden. Citroen uitpersen (2 el sap). In kom met ruim koud water gelatine circa 10 minuten weken. Bramen wassen en in zeef laten uitlekken. Wat bramen achterhouden voor garnering. In andere kom rest van bramen fijnprakken (denk eraan als je de staafmixer gebruikt dat bramen donkerpaars van kleur zijn en dat het met zo’n ding alle kanten uit kan schieten; de vlekken zijn haast niet te verwijderen). Yoghurt en citroensap door vruchten roeren. In steelpan 0,5 dl water aan de kook brengen. Suiker toevoegen en laten oplossen.  Af laten koelen en gelatine erdoor. Yoghurtmengsel erdoor roeren. Eventueel zoeter maken. In puddingvorm storten en in de ijskast laten opstijven (ongeveer 2 uur).

Dan: Pudding storten, garneren met achtergehoudenbramen en reepjes citroenschil. Eventueel wat magere slagroom. Lekker!

De pudding gestort

De landing

Toen ik tijdens mijn studententijd een jaar in Liverpool woonde en elk museumbezoek een excuus was om taart te eten in het museumcafé, kon ik er geen genoeg van krijgen: meringue. Maar zelf maken kwam er nooit zo van. Het leek me best lastig, tot ik het vorig jaar toch maar eens probeerde en het doodeenvoudig bleek. Onderstaand recept is voor een bramen-zwartebessenmeringue, maar ook met frambozen en aardbeien is hij onweerstaanbaar.

Nodig:
6 eiwitten
300 gram fijne kristalsuiker
50 gram geschaafde amandelen
350 ml slagroom
400 gram bramen
120 gram zwarte bessen
100 gram suiker

Verwarm de oven voor tot 200 graden. Bekleed een bakplaat met vetvrij papier en vet het papier licht in. Klop de eiwitten zeer stijf. Voeg lepel voor lepel de suiker toe en klop tussendoor stevig. Blijf kloppen tot het mengsel dik en glanzend is. Spreid het stijve eiwit uit over de bakplaat en bestrooi het met geschaafde amandelen. Bak het 8 minuten boven in de voorverwarmde oven. Zet de oven op 160 graden en bak de meringue goudbruin. Bak hem niet te lang, anders is hij moeilijk op te rollen.

de meringue voor hij de oven in gaat

Kook de zwarte bessen intussen in een lepel water met de suiker tot pulp en druk die door een zeef (voor het gemak kun je ook kant en klare siroop of jam gebruiken, maar verse bessen maken het wel extra lekker).

Keer de meringue als hij klaar is om op een vel vetvrij papier. Verwijder het papier van de meringue en laat hem 10-15 minuten afkoelen. Klop de slagroom stijf en roer er voorzichtig de afgekoelde zwartebessenjam door. Verdeel de slagroom over de meringue en strooi er de bramen overheen (hou evt. wat room en bramen over om te garneren). Begin bij de brede kant en rol met behulp van het vetvrije papier de meringue vrij strak op. Wikkel de rol in bakpapier en bewaar hem in de koelkast. Verwijder voor het serveren het papier en garneer de rol met de bramen en toefjes slagroom.

Bijdrage van Maaike