You are currently browsing the category archive for the ‘Menugang’ category.

Definitie Smoothie uit Van Dale

Omdat ik verschillende griepverschijnselen heb en geen deel wil worden van de huidige epidemie, besloot ik om voor onze cookalong een vitaminebom te maken. Zónder mijzelf te hoeven blootstellen aan het gure winterweer buiten.

Ik combineerde dus een aantal recepten van internet op basis van wat ik in huis had, zoals een eenzame kiwi en bananen die niet zo lekker zijn om uit de hand te eten. Dit is het recept:

Benodigdheden (1 persoon)

  • 2 sinaasappels; uitgeperst
  • 1 kiwi; geschild en in stukjes
  • 1 banaan; gepeld en in stukjes
  • 1 appel; geschild en in stukjes
  • 2 scheutjes sojamelk (of andere plantaardige melk)
  • optioneel: klein scheutje citroensap
  • blender of keukenmachine

Bereiding
Gooi alles in de blender en pureer op vol vermogen tot een romige drank (ca. 30 seconden).

Gnoe's fruitsmoothie

Voor sommigen is dit recept vast erg gewoontjes, maar ik had nog niet eerder een fruitsmoothie gemaakt. En met reden… Want ik vond vreselijk, zo’n dikke vruchtensmurrie om te drinken. Met wat extra rijst-kokosmelk (in plaats van soja) was het misschien beter te pruimen geweest, maar ik had geen zin om daarvoor een nieuw pak open te trekken. Dat is dus mijn eigen schuld. 😉

Als ontbijt is het ook niet afdoende. De banaan vult wel, maar er zitten verder zo weinig proteïnen en koolhydraten in dat ik al snel weer naar (knäcke-)brood met beleg greep. Toch maak ik wel eens een ontbijtsmoothie die erg goed bevalt. Het is een recept uit La Dolce Vegan! van Sarah Kramer:

Benodigdheden (1 persoon)

  • 1 cup = 235 ml plantaardige melk; liefst rijst-kokos met een beetje soja
  • 0.5 bevroren (!) banaan
  • 0.5 eetlepel lijnzaadolie voor de omega-3
  • 0.5 eetlepel ahornsiroop (maple syrup)
  • 1.5 eetlepel tahin (sesampasta)
  • optioneel: handje gewassen spinazie
  • blender of huishoudmachine

Bereiding
Gooi alles weer in de blender en pureer tot een romige massa. Wanneer je spinazie gebruikt, is het handig om deze even eerst met de melk te blenden.

Verwennerij vind ik dit. En hiervoor ga ik dus de rest van de melige bananen gebruiken: ik laat ze bijna overrijp worden en vries ze dan gepeld en in stukken in. Mmmm, ik heb nu al zin in zo’n luxe begin van de dag. 😉

Wat is jouw favoriete smoothie?

Advertenties

Hierbij mijn bedrag voor de Caraibische thema weekend. De recept komt uit het boek “De wereld keuken”

Ingredienten voor het deeg

500gr bloem

1 theelepel curcuma

1/2 theelepel zout

125gr boter

2 dl water

Ingredienten voor de vulling

1 ui

2 teentjes knoflook

1 rode peper

3 tomaten

1 theelepel kardemon

1 theelepel peper

1 theelepel kurkuma

1 theelepel komijn

1 theelepel tijmblaadjes

400gr gehakt

1 ei

een beetje olie

bereiding

zeef de bloem met de kurkuma en het zout. Snijd de boer in stukjes en kneed door de bloem met het water tot een bal. Wikkel in folie en laat 1 uur in de koelkast rusten.

Pel en snipper de ui, onpit de peper en hak hem fijn. Snij de tomaten in blokjes.
Fruit de ui, de knoflook en het pepertje in olie, voeg de specerijen en bak een paar minuten. voeg het gehakt en de tomaten toe en bak tot dat het gehakt gaar is. breng op smaak met zout en laat afkoelen.

Rol de helft van het deeg en bedekt de bodem en de zijkanten van een springvorm van 26 cm.

schep in het midden de vulling, voeg de losgeklopt ei.

Rol de andere helft van het deeg en bedekt de vulling. druk de randen met een vork

Bak in een voorverwaarmde oven (200 graden) voor ongeveer 40 minuten.

Lees de rest van dit artikel »

Reizend door Portugal wil ik graag koken met de producten die op dat moment door de Portugezen zelf worden gekocht. Dat is onder meer kool. Vooral groene kool en chinese kool.

Caldo Verde is hét meest bekende gerecht uit de Portugese keuken. En de Portugezen mogen het graag eten. Dat zal niet in de laatste plaats komen doordat kool in Portugal ruim verkrijgbaar is. Daarbij is het gerecht eenvoudig te bereiden en zijn er maar weinig ingrediënten nodig.

Dit heb je nodig

700 gr. geschilde aardappelen
1 chorizo
1 teen knoflook
1 kg. groene kool, in reepjes gesneden
4 el. olijfolie, extra vergine
1.5 l. water
1 snufje zout, peper

Kook de aardappelen in het water gaar samen met de worst, de knoflook en het zout. Neem de aardappelen en de worst uit de pan. Prak de aardappelen fijn maar laat zo’n 200 gr. van de aardappelen iets grover. Snijd de worst in dikke stukken.
Doe aardappelen en worst terug in de pan, voeg de reepjes kool toe en de helft van de olijfolie. Laat alles zachtjes stoven tot de kool gaar is. Voeg naar smaak zout en peper toe. Als laatste de rest van de olijfolie door de soep roeren.

“Wat een leeg bord,” hoor ik jullie denken. Tja,het stond nog niet op tafel of mijn tafelgenoten sloegen hun slag! 🙂

Greek courgette fritters

Vorige week schreef ik een niet al te enthousiaste recensie over het Griekse kookboek A Vegan Taste of Greece van Linda Majzlik. Maar voordat het boek in de ruildoos kan moeten er toch wat meer receptjes uitgeprobeerd worden. Bijvoorbeeld… courgettekoekjes! Toen ik 21 jaar geleden vegetariër werd, was dat een van mijn eerste keukensuccessen en nu ben ik op zoek naar een kaasloze variant. Dat geldt helaas niet voor dit recept waarin een kaasvervanger gaat. Ben ik een beetje ‘teugen’ maar ik heb wél een potje staan.

De Griekse Kookgrrls Cookalong van dit weekend was dus de perfecte gelegenheid om het recept voor courgette fritters uit te proberen. Vooral ook omdat ik met 4 andere vrouwen in een Brabants huisje overnachtte en we (kuch, pluralis majestatis) hadden besloten tot een Mediterraan buffet. Dat deze burgertjes in de smaak vielen is wel duidelijk.

Het beslag maakte ik een dag van tevoren, meteen nadat mijn nieuwe keukenmachine was bezorgd. 🙂 Het deeg was hierdoor waarschijnlijk natter dan normaal. Thuis zou ik ze om die reden even door paneermeel hebben gerold, maar nu moest ik het doen met wat ik had. Gelukkig bleef de meerderheid van de koekjes heel — terwijl ik mij moest behelpen met een pan zonder anti-aanbaklaag op een vreemd fornuis! *succes*

Greek courgette fritters

Ik heb wel eens een tefalpan meegenomen naar een appartement, maar voor één nachtje vond ik dat een beetje onzin. Toch, een volgende keer… 😉

Deze courgettekoekjes zijn heel eenvoudig te maken. Zin om te proeven? Hier is het recept.

Griekse courgettekoekjes

Ingredienten
Ca. 12 stuks

  • 225 gram geraspte courgette
  • 1 gepelde en geraspte ui
  • 1 teentje knoflook
  • 50 gram paneermeel (zonder ei)
  • 50 gram bloem
  • 1 volle eetlepel nep-parmezaanse (te koop via internet)
  • 1 volle eetlepel gedroogde peterselie
  • zout & peper
  • olijfolie om te bakken

Bereiding

Doe de geraspte ui en courgette in een kom, pers de knoflook erboven uit en meng de groenten. Voeg de paneermeel, bloem, nepkaas en peterselie toe. Meng goed tot een samenhangend deeg en maak op smaak met peper en zout. Vorm hiervan ca. 12 kleine burgertjes.

Verwarm ruim olie in een koekenpan. Bak de courgettekoekjes enige minuten aan beide kanten totdat ze goudbruin kleuren. Laat ze even uitlekken op keukenpapier en serveer ze dan warm, bijvoorbeeld met salade.

Dit lijkt me ook erg lekker met veganistische tzatziki. In de groententas zat deze week dille en ik heb nog een potje sojayoghurt in de koelkast staan dus… Dat wordt vanavond smullen!

Cover A Vegan Taste of Greece kookboek (Linda Mazjlik)

Op de dag van de tweede Kookgrrls’ Cookalong was mijn schoonmoeder jarig en zij vierde dat met een tuinfeestje. De perfecte gelegenheid om tapas te maken! Nu wilde ik ook al een plantaardige chocolade-frambozentaart bakken, dus bleef het verder beperkt tot twee Spaanse buffetgerechten:

  • Pisto Manchego,
  • groene gazpacho.

Summer Picnic Bento #191

Het was de heetste dag van het jaar en de koude soep werd dan ook met gejuich ontvangen – veel gasten vroegen om een tweede portie! Het recept uit Puur Plantaardig (p.28) is vrij ruim: meer dan de aangegeven 4-5 personen. We konden iedereen dus naar tevredenheid bedienen.

Het recept op devegetariër.nl is trouwens -in tegenstelling tot wat er op de site staat- niet hetzelfde als dat in het boek. Maar hij klinkt wel lekker dus ik ga die zeker ook eens proberen. 🙂

Pisto is een Spaanse variant op ratatouille en wordt gemaakt van tomaten, paprika, ui, aubergine/courgette en olijfolie. De naam Pisto Manchego verwijst niet naar de bekende kaas (dit gerecht is van origine veganistisch) maar naar de regio waar het vandaan komt: La Mancha, ook bekend is van die wereldvreemde ridder met zijn knecht. 😉

Volgens het recept op Vegweb kan pisto koud of warm worden gegeten en ook op brood. Dat was toch een beetje anders dan ik me had voorgesteld, want het mengsel was te grof als smeersel én er ging aardappel in. Het was op zich best lekker want alle verse ingrediënten kwamen goed tot hun recht. Maar het gebrek aan kruiden maakte hem misschien ook een beetje saai, te gewoontjes. Een volgende keer zou ik dit gerecht zeker warm serveren en de aardappel weglaten, plus meer kruiden naar smaak toevoegen. Ik heb het recept hieronder maar meteen aangepast.

Pisto Manchego

Pisto Manchego (tapas)
Ingrediënten

  • 1 grote ui
  • 1 rode paprika
  • 1 groene paprika
  • 1 grote aubergine
  • 1 courgette
  • 500 ml gezeefde tomaat
  • 3 el olijfolie
  • 2 á 3 teentjes knoflook
  • 100-250 ml water
  • zout & peper
  • optioneel: tabasco of chilivlokken
  • andere kruiden naar smaak

Bereiding

Snijd alle ingrediënten in blokjes. Bak de ui en knoflook tot ze beginnen te kleuren en voeg een voor een de rest van de groenten toe. Doe de tomatensaus en een deel van het water erbij, goed mengen en op een zacht vuur laten sudderen tot de aubergine gaar is. Voeg zo nodig meer water toe om te voorkomen dat de saus te droog wordt. Maak op smaak met zout, peper en tabasco/chilivlokken en andere kruiden naar wens. Serveer met geroosterd brood of als bijgerecht.

Elders op internet las ik dat je pisto ook kunt gebruiken als vulling voor empanada’s. Dat lijkt mij een prima idee voor de volgende keer!

¡BUEN PROVECHO

Hierbij dan eindelijk mijn bijdrage aan de Spaanse Cookalong. Sinds ik vegetarisch ben gaan eten, heb ik al geen paella meer gegeten en dat is toch al wat jaartjes. Daarom besloot ik om te kijken naar een paella recept voor de cookalong. In het boek Puur Plantaardig vond ik een recept voor paella en het is dus niet alleen vegetarisch, maar zelfs veganistisch. Voor de mensen die dit boek ook hebben, het staat op blz 62. Ik heb niet veel aangepast aan het recept, en ik kon het nergens online vinden, maar het precies overtypen ga ik niet doen. Wel zal ik ter inspiratie vertellen welke groenten erin gaan. Dit zijn uien, knoflook, gegrilde puntpaprika’s, tomaten, sperzieboontjes en erwtjes. Er is aan deze paella geen mix te pas gekomen. De rijst krijgt zijn mooie gele kleur door saffraan. En hoewel ik de kleur heel mooi vind, vind ik de smaak van saffraan zelf wat overheersen in dit gerecht. Dus ik ga nog op jacht naar een goede kwaliteit paella kruiden. We hebben in ieder geval goed van de paella gesmuld want we aten er 2 avonden van en hadden beide nog een lunch portie.

Hier de foto’s:

 

 

 

Tot zover mijn bijdrage! Tot de volgende Cookalong 🙂 Ik kijk er al naar uit om de Franse keuken in te duiken!

1st Kookgrrls Cookalong: Italy

Ik heb het klaargespeeld om voor onze allereerste Kookgrrls cookalong het (bijna) onmogelijke te doen: Italiaans koken zonder tomaat! Mijn broer zou trots op me zijn, want die houdt niet van die rode vrucht. De mediterrane landen zijn dan ook niet zijn favoriet, hoewel hij nu toch in Griekenland zit… 😉 Maar het gaat hier niet over mijn familie. Ik ben dol op tomaat en het is ook nog eens supergezond, dus er gaat zelden een dag voorbij zónder. Toch is dat precies wat er met de zaterdagse cookalong gebeurde!

Ons diner:

  • olijventoastjes met verse spinaziepesto
  • gele bietencarpaccio met pistachenoten en dadel-balsamicoazijn
  • polenta’taartjes’ met in wijn gestoofde paddenstoelen
  • gemarineerde courgette

1st Kookgrrls Cookalong: Italy

Alles bij elkaar lijkt dit een hoop werk maar dat valt erg mee! Alle recepten zijn eenvoudig en snel klaar, alleen vragen de polenta en gemarineerde groente even planning.

De pesto was heerlijk en zal zeker vaker op tafel komen. Het recept deel ik verderop met jullie!

Polenta cakes with wine-stewed mushrooms and marinated zucchini (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

Over de polenta was ik ook erg tevreden maar de paddenstoelen vond ik nogal gewoontjes. Het waren kastanjechampignons en oesterzwammen, met rode ui gestoofd in bouillon en rode wijn: de smaak was door al het vocht vrijwel teniet gedaan. Volgende keer zou ik gewoon gemengde paddenstoelen opbakken met een sjalotje en dan afblussen met wijn. Op smaak maken met zout en peper en klaar.
Merza kruidenbouillonblokjes
De (75 gram) polenta zelf kookte ik ’s ochtends vast in knoflookbouillon van Merza. Toen hij gaar was deed ik er een eetlepel edelgist door en maakte hem verder op smaak met zout en peper, waarna ik hem in ingevette muffinvormpjes liet opstijven. ’s Avonds uit de vorm gehaald en zo’n 15-20 minuten op hoge temperatuur (ca. 250 ºC) in de oven opgewarmd: de buitenkant was lekker wat krokant en de binnenkant zacht.

De bietencarpaccio en gemarineerde courgette waren lekker maar hebben nog wat aanpassing nodig. De courgette smaakte ons net iets té sterk naar knoflook, hoewel dat misschien niet erg is als je hem nog verder verwerkt, bijvoorbeeld in een salade of simpelweg gecombineerd met tomaat. Voor een solo variant zou ik volgende keer gewoon wat minder knoflook nemen, of de teentjes niet persen maar in stukjes aan de marinade toevoegen. Het is een simpel recept dat je de dag tevoren kunt maken en ik zal binnenkort op Graasland posten!

Yellow Beet Carpaccio with sweet date-balsamic vinegar (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

De gele biet komt uit mijn groentepakket en ik at het pas één keer eerder. Toen had ik het gekookt en dan hebben gele bieten niet veel smaak. Ik kreeg dus de tip ze rauw te gebruiken. Maar nu vonden we ze wel te bitter, zoals rauwe chioggia biet. Met rucola erbij overheerst de biet misschien minder (en anders kun je hem vooraf nog met kokend water overgieten). De pistachenoten, preischeuten en zoete dadel-balsamicoazijn vormden in ieder geval een uit-ste-ken-de combinatie.

Na dit alles zaten onze buikjes zo vol dat we het geplande toetje van limoncello-sorbet met aalbessen maar hebben overgeslagen… Nou, dan moet het wel goed geweest zijn, toch?

Wat een zonnig & zalig maal!

Spinaziepesto

Spinach Pesto with Olive Crackers (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

Ingrediënten

  • 150 gram gewassen verse spinazie (ik nam wilde spinazie)
  • 1 eetlepel pijnboompitten
  • 1 gemiddelde teen knoflook (gepeld)
  • 2 á 3 takjes basilicum (alleen het blad)
  • 1 eetlepel lekkere olijfolie
  • zout en peper naar smaak

Bereiding

  1. Kook de spinazie met aanhangend water op hoog vuur al omscheppend tot de blaadjes geslonken zijn maar nog mooi groen. Dit duurt slechts enkele minuten. Laat de spinazie goed uitlekken.
  2. Pureer de spinazie met de pijnboompitten, knoflook en basilicum.
  3. Voeg de olijfolie toe. Eventueel kun je meer gebruiken als je dat lekker vindt.
  4. Maak op smaak met zout en peper.

Voilá, een heerlijk zachte pesto!

Romeinse kip

De kookboeken van Cucina Maria zijn de moeite van het aanschaffen waard. Weliswaar geen mooie glossy foto’s (een paar zwart/wit) maar wel geplastificeerd (handig voor in de keuken) en zeer fijne en bijzondere menu’s. Er zijn 20 menu’s per boek en allemaal viergangen. Kenmerkend is dat de gerechten allemaal voor een groot deel vooraf te maken zijn en op het laatste moment nog slechts afgemaakt hoeven te worden.
De hoeveelheden zijn bescheiden want viergangen is niet niks. Maar je gaat niet met een plofgevoel van tafel. Sommige dingen zijn voorspelbaar en simpel maar er zitten ook best bijzondere gerechten tussen. Bij alle menu’s ook een wijnsuggestie en dat is fijn.
Maar zoals bij wel meer kookboeken het geval is er ook hier een puntje van kritiek. Het is niet iedereen gegeven om een recept duidelijk over te brengen op anderen. En helaas kan ik Maria Coumans ook niet altijd helemaal volgen. Kan natuurlijk ook aan mij liggen. Laten we het daar maar op houden want die enkele keer dat is niet helemaal duidelijk is zien we bij zulke geweldige kookboeken gewoon door de vingers.
Hieronder het hoofdgerecht van boek 1, menu 1. Romeins kipgerecht oftewel Filetto Di Pollo Alla Romana. De twee voorgerechten van het menu waren plakjes tomaat belegd met ricotta (met van alles erdoor) en Siciliaanse groentepasta. Het dessert was een Mokkapuddinkje (heerlijk!!).

Daar gaan we met die kip. Voor zes personen wil het boek dat wij 6 halve kipfilets nemen. Daar begon de discussie al. Wat is een halve kipfilet? Om daarachter te komen moet je vaak verder lezen. Wat zien wij dan staan?
“Kerf enkele sneden in de breedte in de filets zonder ze helemaal door te snijden. Leg ze tussen twee velletjes plasticfolie en sla ze plat met de bodem van een steelpan.”
Ik zei het al, het ligt aan mij. Dus ging het fout maar het kwam toch nog goed. Want een halve kipfilet is voor mij een kipfilet die door de helft gesneden is. Daarna begreep ik niet wat die “enkele sneden in de breedte” voor nut hadden.
Wat er dus (voor mij althans) had moeten staan is:
Neem per persoon één hele kipfilet en snij die in de lengte (en niet in de breedte!!!) in maar niet helemaal door zodat je hem open kunt klappen. Daarna platslaan tussen plastic.
Een kipfilet waar de schrijfster van het boek mee begint is bij mijn poelier een dubbele kipfilet en als je daar een halve van neemt hou je een hele kipfilet over. Zijn we er nog? Fijn. Gaan we verder met een hele kipfilet per persoon die we half opengesneden, opengeklapt en platgeslagen hebben.

Neem 150 gram roomkaas en meng dat met 100 gram zwarte olijven en 5 zongedroogde tomaten op olie. Alles heel fijngesneden. Dan nog wat peperoncini-kruiden (dat bleek dus gedroogde rode peper en dus nam ik chilipoeder) en een theelepel gemengde italiaanse kruiden erdoor.
Schep op de ene helft van een platgeslagen kipfilet wat van dit mengsel en vouw ze dan dubbel. Ik zou zeggen, klap ze dicht want er valt niks dubbel te vouwen. Aangezien ik het niet goed begrepen had moest ik mijn kleine kippakketjes dichtsteken met een cocktailprikker. Verder niks aan de hand.
Op hoog vuur bakken aan beide kanten en als ze bruin zijn vuur laag en nog 10 minuutjes met deksel op de pan. Halverwege keren.
En als je dezelfde fout maakt als ik dan heb je dus twee halve kipfilets die samen een hele kipfilet zijn en dus de helft van een dubbele kipfilet.
Lekker met broccoli.

Dit recept is ook terug te vinden op de website van Culinette

Genoeg fruit eten is en blijft een echte uitdaging voor me. Dus ik ben altijd op zoek naar creatieve manieren om fruit te verwerken. Ik kwam deze aardbeien risotto online tegen op het blog Italiaans koken met Antoinette. In de winter maakte ik al een keer een cranberry risotto en die was me heel goed bevallen, dus dit leek me wel wat. En lekker was het! Ik heb het recept wel wat aangepast. Zo gebruikte ik lente-ui ipv sjalot en liet ik de wijn weg omdat ik niet van koken met alcohol hou. Ik voegde er wat verse basilicum aan toe omdat aardbeien en basilicum een hele lekkere combinatie is. Klik hier voor het recept.

Voor een veganistische versie kan je de boter en de kaas op het einde gewoon weglaten. De risotto is dan wat zoeter maar nog steeds erg lekker. Of je gebruikt plantaardige boter en edelgist.

Tot de volgende cookalong? 🙂

Het lukte toch! Dankzij het feit dat de auto vandaag (en morgen evenmin) niet klaar is, bleven we lekker thuis en kon ik meedoen aan de cookalong. Italiaans… mijn favoriet, vanwege het feit dat de Italianen als geen ander weten wat ze met groenten moeten doen.

Geen voorgerecht, want er was al soep uit een pakje gekomen. Ik was een behoorlijke tijd bezig met het maken van een vegan versie van cannelloni met ricotta en spinazie. In plaats van ricotta gebruikte ik van die zachte (silken) tofu…. Heerlijk. Het recept had ik op internet gevonden. Beetje kaal is dat altijd wel, zo van die rolletjes. Uit de Cucina Italiana had ik daarom een recept gemaakt uit het boek ‘Groenten uit een Italiaanse tuin’ – seizoensrecepten: broccoli met yoghurt. Superlekker. Jammer dat het boek nogal aan de prijzige kant is.

Voor het toetje moest ik dankzij de buurt ah (enige voordeel is dattie tot 22.00 uur open is) de prosecco vervangen door witte wijn en de amaretti (bitterkoekjes) heb ik ook niet aangeschaft, want kilozak. Dus we aten pesche senza prosecco e senza amaretti. De perziken heb ik kort gekookt in een bodempje wijn met wat suiker. Die saus vermengt met wat roomkaas light en over de perziken gegoten. Een biscuitje verkruimeld en dat was ook heel lekker.

Voila, mijn Italiaanse maaltijd.