You are currently browsing the category archive for the ‘Zjanet’ category.

smoothies

Dol ben ik op smoothies. En supergezond zijn ze ook nog. Dat komt toch niet vaak voor dat je iets heerlijks hebt dat ook nog supergezond is.
Voor mij is een smoothie een vruchten/groentedrank die geen zuivel of soya bevat. Maar dat is voor iedereen anders.
Ik probeer in iedere smoothie “groen” te verwerken. Niet alleen omdat dat gezonder is maar vooral omdat een 100% fruitsmoothie erg veel suiker bevat en dus ook vaak mierzoet is.

Met één oog loer ik wel naar de enorme hoeveelheid recepten die je overal tegenkomt maar eigenlijk doe ik maar wat. Ligt eraan wat ik in huis heb en wat er op moet.
Als sap in de smoothie neem ik graag wortelsap. Dat koop ik kant en klaar van Zonnatura. Maar ook pers ik vaak sinaasappels uit.
Kiwi’s vind ik minder geslaagd omdat al die pitjes soms een beetje in je keel blijven hangen.
Dus hoeveelheden krijgen jullie niet van mij. Alleen de combinaties die ik op dit momentlekker vind.

Wortelsap met appel en spinazie
Ananas met sinaasappelsap en veldsla
Sinaasappelsap met spinazie en zwarte bessen
Banaan met ananas en wortelsap
Mango met verse gember en wortelsap
Komkommer met verse gember en limoen

Wel oppassen met wortelsap. Als je er heel erg veel van drinkt dan word je oranje. Maar dan moet je er wel heel veel van drinken.
Druiven gebruik ik niet. Ik geloof niet in druiven. Veel te veel suiker en weinig nuttigs. Druiven zijn om wijn van te maken.

Ik verheug mij nu al op de zomer met (water)meloen en aardbeien. Maar ook op de verse kruiden en jonge sla. Tuinkers en misschien wel radijs?
Koolsoorten ben ik ook niet zo’n liefhebber van. Broccoli ga ik nog proberen. Witlof is lekker in kleine hoeveelheden.
Van alles uitproberen. Het gaat een mooie zomer worden.

Advertenties

Romeinse kip

De kookboeken van Cucina Maria zijn de moeite van het aanschaffen waard. Weliswaar geen mooie glossy foto’s (een paar zwart/wit) maar wel geplastificeerd (handig voor in de keuken) en zeer fijne en bijzondere menu’s. Er zijn 20 menu’s per boek en allemaal viergangen. Kenmerkend is dat de gerechten allemaal voor een groot deel vooraf te maken zijn en op het laatste moment nog slechts afgemaakt hoeven te worden.
De hoeveelheden zijn bescheiden want viergangen is niet niks. Maar je gaat niet met een plofgevoel van tafel. Sommige dingen zijn voorspelbaar en simpel maar er zitten ook best bijzondere gerechten tussen. Bij alle menu’s ook een wijnsuggestie en dat is fijn.
Maar zoals bij wel meer kookboeken het geval is er ook hier een puntje van kritiek. Het is niet iedereen gegeven om een recept duidelijk over te brengen op anderen. En helaas kan ik Maria Coumans ook niet altijd helemaal volgen. Kan natuurlijk ook aan mij liggen. Laten we het daar maar op houden want die enkele keer dat is niet helemaal duidelijk is zien we bij zulke geweldige kookboeken gewoon door de vingers.
Hieronder het hoofdgerecht van boek 1, menu 1. Romeins kipgerecht oftewel Filetto Di Pollo Alla Romana. De twee voorgerechten van het menu waren plakjes tomaat belegd met ricotta (met van alles erdoor) en Siciliaanse groentepasta. Het dessert was een Mokkapuddinkje (heerlijk!!).

Daar gaan we met die kip. Voor zes personen wil het boek dat wij 6 halve kipfilets nemen. Daar begon de discussie al. Wat is een halve kipfilet? Om daarachter te komen moet je vaak verder lezen. Wat zien wij dan staan?
“Kerf enkele sneden in de breedte in de filets zonder ze helemaal door te snijden. Leg ze tussen twee velletjes plasticfolie en sla ze plat met de bodem van een steelpan.”
Ik zei het al, het ligt aan mij. Dus ging het fout maar het kwam toch nog goed. Want een halve kipfilet is voor mij een kipfilet die door de helft gesneden is. Daarna begreep ik niet wat die “enkele sneden in de breedte” voor nut hadden.
Wat er dus (voor mij althans) had moeten staan is:
Neem per persoon één hele kipfilet en snij die in de lengte (en niet in de breedte!!!) in maar niet helemaal door zodat je hem open kunt klappen. Daarna platslaan tussen plastic.
Een kipfilet waar de schrijfster van het boek mee begint is bij mijn poelier een dubbele kipfilet en als je daar een halve van neemt hou je een hele kipfilet over. Zijn we er nog? Fijn. Gaan we verder met een hele kipfilet per persoon die we half opengesneden, opengeklapt en platgeslagen hebben.

Neem 150 gram roomkaas en meng dat met 100 gram zwarte olijven en 5 zongedroogde tomaten op olie. Alles heel fijngesneden. Dan nog wat peperoncini-kruiden (dat bleek dus gedroogde rode peper en dus nam ik chilipoeder) en een theelepel gemengde italiaanse kruiden erdoor.
Schep op de ene helft van een platgeslagen kipfilet wat van dit mengsel en vouw ze dan dubbel. Ik zou zeggen, klap ze dicht want er valt niks dubbel te vouwen. Aangezien ik het niet goed begrepen had moest ik mijn kleine kippakketjes dichtsteken met een cocktailprikker. Verder niks aan de hand.
Op hoog vuur bakken aan beide kanten en als ze bruin zijn vuur laag en nog 10 minuutjes met deksel op de pan. Halverwege keren.
En als je dezelfde fout maakt als ik dan heb je dus twee halve kipfilets die samen een hele kipfilet zijn en dus de helft van een dubbele kipfilet.
Lekker met broccoli.

Dit recept is ook terug te vinden op de website van Culinette

Rode sausKoken met wat je in de voorraadkast hebt. Dat is nogal verschillend. Behalve tomaten in blik. Ik kan me niet voorstellen dat ik geen tomaten in blik (en tomatenpuree) in de voorraadkast zou aantreffen.
Je moet toch altijd rode saus kunnen maken.

Alle rode sauzen zijn verschillend. Er zitten tomaten uit blik in. Dat altijd. Maar verder is de samenstelling geheel afhankelijk van wat er op dat moment nog in de voorraadkast staat of wat er op moet. Ik maak het liefst direct maar een grote hoeveelheid. Lekker smoren met een fijngesneden uitje en knoflook. Wat kan er nog meer bij?

Ansjovis, kappertjes, zwarte olijven in stukjes, kruiden als tijm, rozemarijn en basilicum zijn mogelijkheden.

Vervolgens vries ik de saus in. Porties van 250 en 500 ml. Op de dagen dat er weinig tijd is om te koken of dat er onverwachts bezoek aan komt waaien is de saus snel gebruiksklaar en dan gaan we pas echt los.
Want je kunt de rode basissaus voor zo ontzettend veel gerechten gebruiken dat het wel heel erg raar moet lopen wil je niet heel snel een fijne maaltijd op tafel zetten zonder dat het veel moeite kost.

Voor de vlees- en viseters noem ik gehakt (eerst rul bakken) of een blikje tonijn.  Spekjes, blokjes salami in combinatie met witte bonen en kleine worstjes maken een stevige winterschotel.
Groenten als courgette, aubergine, paprika, champignons uiteraard. Maar ook een chili con of san carne staat zo op tafel.
Een rode saus als basis maakt dat je vrijwel alle restjes uit voorraadkast of koelkast op kunt maken. Desnoods kook je alle groente die je nog hebt gaar in de saus en zet er de staafmixer in. Heerlijk vuilnisbakkensoepje heb je dan.

Soep? Had ik het al over soep gehad? Vissoep, groente/tomatensoep, bonensoep.

Het komt regelmatig voor dat ik de saus al helemaal klaar maak inclusief vlees, vis of groente en dan pas invries. Pasta of rijst erbij en klaar ben je.