Romeinse kip

De kookboeken van Cucina Maria zijn de moeite van het aanschaffen waard. Weliswaar geen mooie glossy foto’s (een paar zwart/wit) maar wel geplastificeerd (handig voor in de keuken) en zeer fijne en bijzondere menu’s. Er zijn 20 menu’s per boek en allemaal viergangen. Kenmerkend is dat de gerechten allemaal voor een groot deel vooraf te maken zijn en op het laatste moment nog slechts afgemaakt hoeven te worden.
De hoeveelheden zijn bescheiden want viergangen is niet niks. Maar je gaat niet met een plofgevoel van tafel. Sommige dingen zijn voorspelbaar en simpel maar er zitten ook best bijzondere gerechten tussen. Bij alle menu’s ook een wijnsuggestie en dat is fijn.
Maar zoals bij wel meer kookboeken het geval is er ook hier een puntje van kritiek. Het is niet iedereen gegeven om een recept duidelijk over te brengen op anderen. En helaas kan ik Maria Coumans ook niet altijd helemaal volgen. Kan natuurlijk ook aan mij liggen. Laten we het daar maar op houden want die enkele keer dat is niet helemaal duidelijk is zien we bij zulke geweldige kookboeken gewoon door de vingers.
Hieronder het hoofdgerecht van boek 1, menu 1. Romeins kipgerecht oftewel Filetto Di Pollo Alla Romana. De twee voorgerechten van het menu waren plakjes tomaat belegd met ricotta (met van alles erdoor) en Siciliaanse groentepasta. Het dessert was een Mokkapuddinkje (heerlijk!!).

Daar gaan we met die kip. Voor zes personen wil het boek dat wij 6 halve kipfilets nemen. Daar begon de discussie al. Wat is een halve kipfilet? Om daarachter te komen moet je vaak verder lezen. Wat zien wij dan staan?
“Kerf enkele sneden in de breedte in de filets zonder ze helemaal door te snijden. Leg ze tussen twee velletjes plasticfolie en sla ze plat met de bodem van een steelpan.”
Ik zei het al, het ligt aan mij. Dus ging het fout maar het kwam toch nog goed. Want een halve kipfilet is voor mij een kipfilet die door de helft gesneden is. Daarna begreep ik niet wat die “enkele sneden in de breedte” voor nut hadden.
Wat er dus (voor mij althans) had moeten staan is:
Neem per persoon één hele kipfilet en snij die in de lengte (en niet in de breedte!!!) in maar niet helemaal door zodat je hem open kunt klappen. Daarna platslaan tussen plastic.
Een kipfilet waar de schrijfster van het boek mee begint is bij mijn poelier een dubbele kipfilet en als je daar een halve van neemt hou je een hele kipfilet over. Zijn we er nog? Fijn. Gaan we verder met een hele kipfilet per persoon die we half opengesneden, opengeklapt en platgeslagen hebben.

Neem 150 gram roomkaas en meng dat met 100 gram zwarte olijven en 5 zongedroogde tomaten op olie. Alles heel fijngesneden. Dan nog wat peperoncini-kruiden (dat bleek dus gedroogde rode peper en dus nam ik chilipoeder) en een theelepel gemengde italiaanse kruiden erdoor.
Schep op de ene helft van een platgeslagen kipfilet wat van dit mengsel en vouw ze dan dubbel. Ik zou zeggen, klap ze dicht want er valt niks dubbel te vouwen. Aangezien ik het niet goed begrepen had moest ik mijn kleine kippakketjes dichtsteken met een cocktailprikker. Verder niks aan de hand.
Op hoog vuur bakken aan beide kanten en als ze bruin zijn vuur laag en nog 10 minuutjes met deksel op de pan. Halverwege keren.
En als je dezelfde fout maakt als ik dan heb je dus twee halve kipfilets die samen een hele kipfilet zijn en dus de helft van een dubbele kipfilet.
Lekker met broccoli.

Dit recept is ook terug te vinden op de website van Culinette