You are currently browsing the monthly archive for juli 2012.

1st Kookgrrls Cookalong: Italy

Ik heb het klaargespeeld om voor onze allereerste Kookgrrls cookalong het (bijna) onmogelijke te doen: Italiaans koken zonder tomaat! Mijn broer zou trots op me zijn, want die houdt niet van die rode vrucht. De mediterrane landen zijn dan ook niet zijn favoriet, hoewel hij nu toch in Griekenland zit… 😉 Maar het gaat hier niet over mijn familie. Ik ben dol op tomaat en het is ook nog eens supergezond, dus er gaat zelden een dag voorbij zónder. Toch is dat precies wat er met de zaterdagse cookalong gebeurde!

Ons diner:

  • olijventoastjes met verse spinaziepesto
  • gele bietencarpaccio met pistachenoten en dadel-balsamicoazijn
  • polenta’taartjes’ met in wijn gestoofde paddenstoelen
  • gemarineerde courgette

1st Kookgrrls Cookalong: Italy

Alles bij elkaar lijkt dit een hoop werk maar dat valt erg mee! Alle recepten zijn eenvoudig en snel klaar, alleen vragen de polenta en gemarineerde groente even planning.

De pesto was heerlijk en zal zeker vaker op tafel komen. Het recept deel ik verderop met jullie!

Polenta cakes with wine-stewed mushrooms and marinated zucchini (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

Over de polenta was ik ook erg tevreden maar de paddenstoelen vond ik nogal gewoontjes. Het waren kastanjechampignons en oesterzwammen, met rode ui gestoofd in bouillon en rode wijn: de smaak was door al het vocht vrijwel teniet gedaan. Volgende keer zou ik gewoon gemengde paddenstoelen opbakken met een sjalotje en dan afblussen met wijn. Op smaak maken met zout en peper en klaar.
Merza kruidenbouillonblokjes
De (75 gram) polenta zelf kookte ik ’s ochtends vast in knoflookbouillon van Merza. Toen hij gaar was deed ik er een eetlepel edelgist door en maakte hem verder op smaak met zout en peper, waarna ik hem in ingevette muffinvormpjes liet opstijven. ’s Avonds uit de vorm gehaald en zo’n 15-20 minuten op hoge temperatuur (ca. 250 ºC) in de oven opgewarmd: de buitenkant was lekker wat krokant en de binnenkant zacht.

De bietencarpaccio en gemarineerde courgette waren lekker maar hebben nog wat aanpassing nodig. De courgette smaakte ons net iets té sterk naar knoflook, hoewel dat misschien niet erg is als je hem nog verder verwerkt, bijvoorbeeld in een salade of simpelweg gecombineerd met tomaat. Voor een solo variant zou ik volgende keer gewoon wat minder knoflook nemen, of de teentjes niet persen maar in stukjes aan de marinade toevoegen. Het is een simpel recept dat je de dag tevoren kunt maken en ik zal binnenkort op Graasland posten!

Yellow Beet Carpaccio with sweet date-balsamic vinegar (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

De gele biet komt uit mijn groentepakket en ik at het pas één keer eerder. Toen had ik het gekookt en dan hebben gele bieten niet veel smaak. Ik kreeg dus de tip ze rauw te gebruiken. Maar nu vonden we ze wel te bitter, zoals rauwe chioggia biet. Met rucola erbij overheerst de biet misschien minder (en anders kun je hem vooraf nog met kokend water overgieten). De pistachenoten, preischeuten en zoete dadel-balsamicoazijn vormden in ieder geval een uit-ste-ken-de combinatie.

Na dit alles zaten onze buikjes zo vol dat we het geplande toetje van limoncello-sorbet met aalbessen maar hebben overgeslagen… Nou, dan moet het wel goed geweest zijn, toch?

Wat een zonnig & zalig maal!

Spinaziepesto

Spinach Pesto with Olive Crackers (1st Kookgrrls Cookalong: Italy)

Ingrediënten

  • 150 gram gewassen verse spinazie (ik nam wilde spinazie)
  • 1 eetlepel pijnboompitten
  • 1 gemiddelde teen knoflook (gepeld)
  • 2 á 3 takjes basilicum (alleen het blad)
  • 1 eetlepel lekkere olijfolie
  • zout en peper naar smaak

Bereiding

  1. Kook de spinazie met aanhangend water op hoog vuur al omscheppend tot de blaadjes geslonken zijn maar nog mooi groen. Dit duurt slechts enkele minuten. Laat de spinazie goed uitlekken.
  2. Pureer de spinazie met de pijnboompitten, knoflook en basilicum.
  3. Voeg de olijfolie toe. Eventueel kun je meer gebruiken als je dat lekker vindt.
  4. Maak op smaak met zout en peper.

Voilá, een heerlijk zachte pesto!

Advertenties

Romeinse kip

De kookboeken van Cucina Maria zijn de moeite van het aanschaffen waard. Weliswaar geen mooie glossy foto’s (een paar zwart/wit) maar wel geplastificeerd (handig voor in de keuken) en zeer fijne en bijzondere menu’s. Er zijn 20 menu’s per boek en allemaal viergangen. Kenmerkend is dat de gerechten allemaal voor een groot deel vooraf te maken zijn en op het laatste moment nog slechts afgemaakt hoeven te worden.
De hoeveelheden zijn bescheiden want viergangen is niet niks. Maar je gaat niet met een plofgevoel van tafel. Sommige dingen zijn voorspelbaar en simpel maar er zitten ook best bijzondere gerechten tussen. Bij alle menu’s ook een wijnsuggestie en dat is fijn.
Maar zoals bij wel meer kookboeken het geval is er ook hier een puntje van kritiek. Het is niet iedereen gegeven om een recept duidelijk over te brengen op anderen. En helaas kan ik Maria Coumans ook niet altijd helemaal volgen. Kan natuurlijk ook aan mij liggen. Laten we het daar maar op houden want die enkele keer dat is niet helemaal duidelijk is zien we bij zulke geweldige kookboeken gewoon door de vingers.
Hieronder het hoofdgerecht van boek 1, menu 1. Romeins kipgerecht oftewel Filetto Di Pollo Alla Romana. De twee voorgerechten van het menu waren plakjes tomaat belegd met ricotta (met van alles erdoor) en Siciliaanse groentepasta. Het dessert was een Mokkapuddinkje (heerlijk!!).

Daar gaan we met die kip. Voor zes personen wil het boek dat wij 6 halve kipfilets nemen. Daar begon de discussie al. Wat is een halve kipfilet? Om daarachter te komen moet je vaak verder lezen. Wat zien wij dan staan?
“Kerf enkele sneden in de breedte in de filets zonder ze helemaal door te snijden. Leg ze tussen twee velletjes plasticfolie en sla ze plat met de bodem van een steelpan.”
Ik zei het al, het ligt aan mij. Dus ging het fout maar het kwam toch nog goed. Want een halve kipfilet is voor mij een kipfilet die door de helft gesneden is. Daarna begreep ik niet wat die “enkele sneden in de breedte” voor nut hadden.
Wat er dus (voor mij althans) had moeten staan is:
Neem per persoon één hele kipfilet en snij die in de lengte (en niet in de breedte!!!) in maar niet helemaal door zodat je hem open kunt klappen. Daarna platslaan tussen plastic.
Een kipfilet waar de schrijfster van het boek mee begint is bij mijn poelier een dubbele kipfilet en als je daar een halve van neemt hou je een hele kipfilet over. Zijn we er nog? Fijn. Gaan we verder met een hele kipfilet per persoon die we half opengesneden, opengeklapt en platgeslagen hebben.

Neem 150 gram roomkaas en meng dat met 100 gram zwarte olijven en 5 zongedroogde tomaten op olie. Alles heel fijngesneden. Dan nog wat peperoncini-kruiden (dat bleek dus gedroogde rode peper en dus nam ik chilipoeder) en een theelepel gemengde italiaanse kruiden erdoor.
Schep op de ene helft van een platgeslagen kipfilet wat van dit mengsel en vouw ze dan dubbel. Ik zou zeggen, klap ze dicht want er valt niks dubbel te vouwen. Aangezien ik het niet goed begrepen had moest ik mijn kleine kippakketjes dichtsteken met een cocktailprikker. Verder niks aan de hand.
Op hoog vuur bakken aan beide kanten en als ze bruin zijn vuur laag en nog 10 minuutjes met deksel op de pan. Halverwege keren.
En als je dezelfde fout maakt als ik dan heb je dus twee halve kipfilets die samen een hele kipfilet zijn en dus de helft van een dubbele kipfilet.
Lekker met broccoli.

Dit recept is ook terug te vinden op de website van Culinette

Genoeg fruit eten is en blijft een echte uitdaging voor me. Dus ik ben altijd op zoek naar creatieve manieren om fruit te verwerken. Ik kwam deze aardbeien risotto online tegen op het blog Italiaans koken met Antoinette. In de winter maakte ik al een keer een cranberry risotto en die was me heel goed bevallen, dus dit leek me wel wat. En lekker was het! Ik heb het recept wel wat aangepast. Zo gebruikte ik lente-ui ipv sjalot en liet ik de wijn weg omdat ik niet van koken met alcohol hou. Ik voegde er wat verse basilicum aan toe omdat aardbeien en basilicum een hele lekkere combinatie is. Klik hier voor het recept.

Voor een veganistische versie kan je de boter en de kaas op het einde gewoon weglaten. De risotto is dan wat zoeter maar nog steeds erg lekker. Of je gebruikt plantaardige boter en edelgist.

Tot de volgende cookalong? 🙂

Het lukte toch! Dankzij het feit dat de auto vandaag (en morgen evenmin) niet klaar is, bleven we lekker thuis en kon ik meedoen aan de cookalong. Italiaans… mijn favoriet, vanwege het feit dat de Italianen als geen ander weten wat ze met groenten moeten doen.

Geen voorgerecht, want er was al soep uit een pakje gekomen. Ik was een behoorlijke tijd bezig met het maken van een vegan versie van cannelloni met ricotta en spinazie. In plaats van ricotta gebruikte ik van die zachte (silken) tofu…. Heerlijk. Het recept had ik op internet gevonden. Beetje kaal is dat altijd wel, zo van die rolletjes. Uit de Cucina Italiana had ik daarom een recept gemaakt uit het boek ‘Groenten uit een Italiaanse tuin’ – seizoensrecepten: broccoli met yoghurt. Superlekker. Jammer dat het boek nogal aan de prijzige kant is.

Voor het toetje moest ik dankzij de buurt ah (enige voordeel is dattie tot 22.00 uur open is) de prosecco vervangen door witte wijn en de amaretti (bitterkoekjes) heb ik ook niet aangeschaft, want kilozak. Dus we aten pesche senza prosecco e senza amaretti. De perziken heb ik kort gekookt in een bodempje wijn met wat suiker. Die saus vermengt met wat roomkaas light en over de perziken gegoten. Een biscuitje verkruimeld en dat was ook heel lekker.

Voila, mijn Italiaanse maaltijd.

Vandaag is het dan de dag van de Italiaanse “Cookalong”. Een mooi thema als je met de camper op reis bent in Frankrijk. Natuurlijk geen kookboeken mee onderweg maar gelukkig is op internet genoeg te vinden. Om het recept onderweg te kunnen maken, moet het in ieder geval zonder oven kunnen worden bereid want die hebben we niet. Uiteindelijk heb ik gekozen voor een klassiek pastagerecht, Spaghetti all’amatriciana. Het recept is afkomstig uit de Italiaanse kookbijbel “De Zilveren Lepel”.

Je hebt nodig:
300 gr spaghetti
olijfolie
100 gr pancetta in blokjes
1 ui, in dunnen plakjes gesneden
1 verse fijngehakte chilipeper
zout en peper
500 gr ontvelde tomaten, ontpit en klein gesneden

Begin met een klein beetje olie in de koekenpan. Doe de pancetta in de pan en bak dit tot het vet smelt. Voeg de ui toe en fruit deze op een laag vuur in 1o minuten lichtbruin. Af en toe even roeren zodat het niet aanbakt.

Voeg de tomaten, chilipeper toe. Zout en peper naar smaak. Laat alles afgedekt zo’n 40 minuten pruttelen. Voeg zonodig heet water toe.

Kook de spaghetti in een grote pan water met wat zout “al dente”. Laat uitlekken in een vergiet. Roer de spaghetti door de saus. Klaar!

De pancetta heb ik hier in Frankrijk niet kunnen vinden. Die heb ik vervangen door spekblokjes. Het resultaat is ook wel lekker maar natuurlijk anders dan bedoeld. Ik zal de originele versie van het recept nog een keer maken zodra ik de pancetta heb gevonden.

Voor de vegetariërs onder ons is de pancetta moeilijk te vervangen. Wellicht dat walnoten, alhoewel een heel andere smaak, toch een lekker alternatief zijn.

In het originele recept hoort geen basilicum maar het lijkt mij helemaal niet verkeerd smaken om tot slot wat gesneden basilicum over de spaghetti te strooien,

Hoewel deze basilicumdressing heerlijk romig is, komt er geen zuivel aan te pas! Heel geschikt voor deelnemers aan De Veggie Challenge dus. 🙂

Het supersimpele recept komt uit La Dolce Vegan! ~ Vegan Livin’ Made Easy van Sarah Kramer.

Creamy Basil Dressing from La Dolce Vegan!Ingredienten

  • 120 ml zijden tofu*
  • 3 el plantaardige olie
    (bijv. olijfolie, of gecombineerd met lijnzaadolie voor je omega-3)
  • 1/4 cup (= 4 el /60 ml) verse basilicum
  • 2 tl tamari of andere sojasaus
    (als je ketjap gebruikt kun je de suiker uit het recept beter weglaten)
  • 1 tl rijstazijn
  • 1/4 tl zout
  • 1/4 tl suiker

Pureer alle ingredienten samen in een keukenmachine of met de staafmixer. En klaar is Kees Kokkie!

Wat je niet meteen gebruikt kun je in een (schoon) potje in de koelkast ruim een week bewaren. Ik doe er zelfs al langer mee. 😉

Deze dressing is niet alleen lekker in salade, maar ook als broodbeleg met bijvoorbeeld tomaat of avocado! En misschien ook wel op gekookte broccoli. Wat kunnen jullie nog meer mee verzinnen?

Meatless Monday button (NL-versie)

* Zijden of ‘silken’ tofu is zeer zachte tahoe, te koop in de natuurwinkel (merk Demeter – Taifun) en Oosterse toko. In dit recept kun je hem wel vervangen door andere zachte tofu maar niet door de ‘normale’ variant die je bijv. bij Albert Hein koopt en een stuk steviger is. Omdat zachte tahoe meer water bevat hij veel minder calorieën.

Mezze! (Foto by Stijn)Weet iemand een beter thema voor de zomer dan de Mediterrane keuken?

Lange middagen eindigend met Spaanse tapas, zwoele zomeravonden met mezze op het terras, Italiaanse maaltijden met de familie aan lange tafels in de tuin…

Wat willen we nog meer (behalve lekker weer)?

[Foto © Stijn]