You are currently browsing the monthly archive for februari 2010.

Het thema rood in de winter. Dan kom ik uit bij een rode wintergroente, rode kool. In de winkelwagentjes in de supermarkt zie je rode kool vrijwel alleen in potjes of in de diepvries, en dan met of zonder appel. Heel jammer, want met rode kool is veel meer te bedenken.
De rode kool behoort tot de sluitkolen. Ooit hebben we ze zelf verbouwd op onze moestuin. Van april tot juni kunnen de rode koolplantjes de grond in, van september tot eind november kunnen de kolen worden geoogst. Vooral de rode kool die laat wordt geoogst kan een aantal weken worden bewaard.
Maak een rode kool schoon door de buitenste bladeren en een deel van de stronk weg te snijden. Snijd de kool doormidden en schaaf of snijd hem klein. Per persoon heb je ca. 250 gr. gesneden rode kool nodig.
Je kunt de rode kool koken met weinig water, zout, kaneel, laurierblad en kruidnagelen, ca. 20-25 minuten. De meest bekende variant maak je door na ca. 15 minuten 1 tot 2 in stukjes gesneden appelen toe te voegen en mee te koken. Op smaak afmaken met suiker.
Je kunt er ook een handje rozijnen aan toevoegen of tutti frutti.
Een heel andere mogelijkheid is rode kool met cashewnoten en crème fraiche. Voor 4 personen doe je 800 gr. gesneden rode kool in een pan samen met 4 eetlepels rozijnen, 4 laurierbladen en zout. Zo’n 10 minuten zachtjes koken. In een kommetje 1 dl crème fraiche los roeren met 2 theelepels kaneel, 75 gr. grofgehakte cashewnoten er doorheen roeren. Als de rode kool 10 minuten heeft gekookt, voeg je er 4 appelen en 6 kruidnagelen aan toe. Na nog 5 minuten koken de laurierbladeren verwijderen en het créme fraichemengsel door de rode kool roeren.
Ook als salade is rode kool heel lekker. Sommige mensen vinden rode kool rauw wat te hard. Dat kun je oplossen door de gesneden kool in een zeef te doen en te overgieten met kokend water. Wat rozijnen, plakjes banaan en ananas erdoor. Tot slot een dressing van biogarde met sinaasappelsap er overheen.

Nog meer ideeën?

Advertenties

Alle mooie diepe kleuren trekken mij aan maar heel warm rood is mijn lievelingskleur. Niet in alles maar wel in heel veel. Pannen en ovenschalen horen rood te zijn. En gelukkig zijn er heel veel dingen in en rond de keuken in het rood verkrijgbaar. Mooi diep rood.
Ik moet natuurlijk wel rekening houden met de smaak van de man (tevens de andere kok) in huis maar in de keuken mag er veel in het rood. Daarnaast is het me gelukt om een rood bankstel te krijgen. Veel verder dan dat ben ik nog niet gekomen.
Sinds ik in een vorig huis alle deuren heel warm olijfgeel liet verven word ik in de gaten gehouden als het om kleur gaat. Maar rode pannen en ovenschalen zijn een must. En denk eens aan rood als het om voedsel gaat.
Diep rode tomaten en paprika’s zijn vaak heerlijk van smaak. Aardbeien of rode pepers die de zomer meedragen. Rode wijn en als het om snoep gaat zijn de rode altijd het lekkerst.
Maar niet alles kan als het om rood gaat. Je zou gek opkijken als je eitje een dieprode dooier had. Of denk eens aan rode sperzieboontjes of pannenkoeken. Dan is het ineens niet lekker meer. Niet alleen de neus en smaakpapillen willen iets maar de ogen ook.
Want iemand die blind is heeft daar geen last van. Die proeft of iets lekker is en kijkt niet naar de kleur. Conclusie: het is dus onze verbeelding die met ons op de loop gaat en zegt dat een eitje met donkerrode dooier niet lekker is.
Met de vorm hebben we dat niet zo sterk. Men doet al hele lange tijd pogingen om vierkante tomaten te kweken. Dat verpakt veel makkelijker en je kunt er gelijkmatig plakjes van snijden. Het zal mij een zorg zijn wat de vorm van een tomaat is.
De smaak is veel belangrijker. Maar hij moet niet lichtblauw zijn want dan hoef ik hem niet.

Ik ben heel nieuwsgierig hoe anderen hierover denken.
Welke kleur en/of vorm mag het eten op je bord absoluut niet hebben?

Deze maand is rood het thema  bij de kookgrrls. Ik moest onmiddellijk denken aan rode wijnazijn, een van mijn favorite ingrediënten voor dressings en sausjes. Of gewoon, om mijn zelfgebakken brood in te dippen.

Nog niet zo lang geleden zag ik dat één van mijn ernstig mishandelde planten ineens ging bloeien, iets roods steekt uit het midden van de plant. Oh en de mishandeling is overigens dat ik ze maanden geen water geef, ineens tot de ontdekking kom dat die maanden wel eens een jaar zouden kunnen zijn en dan verdrink ik ze bijna.

Kookgirls Rood

Dus toen ik een foto van mijn favoriete rode wijnazijn wilde nemen besloot ik dat ik de plant ernaast ging zetten.

Tijdens het surfen een tijdje terug vond ik een website:  About.com Home cooking met allemaal links naar  engelse recepten met wijnazijn en ook hoe je het zelf kan maken. Tip voor de NLse lezers: kijk eens op de website van Albert Heijn daar vind een een enorme hoeveelheid aan recepten en kan je je eigen kookschrift maken.

Vergeten kerstomaatjes
Lekker hoor, kerstomaatjes! Maar deze hebben wat te lang gelegen… Wegdoen? Welnee! Die gaan in de verse tomatenpuree!

Verse tomatenpuree in 4 stappen

Wassen en in een pannetje gooien, met een heel klein beetje (kokend) water en de gewenste kruiden. Hier zijn dat gemalen zwarte peper, zout, 1/3 basilicumblokje en een klein beetje Zongedroogde tomaat met basilicummix van Fair Trade (waarover Cornette ook al schreef).

Om straks een beetje leuke hoeveelheid over te houden heb ik nog een extra biologische (tros-)tomaat gewassen en in stukjes gehakt. Naar wens kun je natuurlijk ook ui, knoflook, provencaalse kruiden etc. toevoegen (eventueel eerst even gebakken in wat olijfolie).

Kook de tomaten een paar minuten zachtjes met het deksel op de pan. Doe de massa daarna over in een vergiet dat je op een schaal of andere pan hebt gezet; ik gebruik graag een steelpan omdat ik de handvatten van vergiet en pan dan tegelijk stevig vastheb.

‘Smeer’ de tomatenmassa door het vergiet met een pollepel. Wanneer je alleen nog zaad en velletjes over hebt, gooi je die in de groenbak.

Je tomatenpuree is nu al klaar! Gebruik hem als basis op een pizza of voor een pastasaus. Of je kunt hem verdunnen met water/bouillon voor een lekker soepje. Ik heb nog een basilicumplantje staan… Waarschijnlijk gebruik ik mijn verse tomatenpuree van kerstomaatjes om met veel gescheurde basilicum een pastasalade te maken!

Verse tomatenpuree van kerstomaatjes

De puree die je hier ziet is iets dunner dan het werkelijke eindresultaat omdat ik de restjes uit de pan heb gespoeld met een beetje kokend water – uitlikken ging me wat te ver hoewel dat een leuke foto zou hebben opgeleverd. 😉

Op mijn Flickrpagina vind je foto’s van het hele proces, dat minder dan 10 minuten duurde.

Basiron Pesto Rosso

Wil je wel eens wat anders op je dagelijkse boterham ? Laat je verrassen door deze rode kaas. In werkelijkheid zelfs nog een ietsje donkerder dan op de foto.
Wat is hier nou zo apart aan ? De kaas smaakt gewoon naar kaas mét ! Met rode pesto, en dan verklap ik je gelijk dat dit kaasje helemaal niet flauw is, maar een lekker Mediterraan aroma heeft, en je dus van de lekkere smaak van rode pesto laat genieten.
Er is ook een groene variante, met groene pesto dan.

Deze beide kaasjes zijn lekker op brood, maar blokjes smaken ook heerlijk bij een drankje. Zelfs een slaatje wordt er door opgekrikt.
Je gasten zullen zeker opkijken als ze de aparte kleur zien, maar ze zullen ook veroverd worden door de heerlijke smaak en het aroma van deze (naar het schijnt) in Nederland geproduceerde kaas.

Proberen dus ! En als je kaasboer deze soort nog niet kent, vertel hem dan de merknaam, hij zal je dankbaar zijn voor de informatie.

Bijdrage van Kookgrrl Simone, die geen aandelen heeft in de Basiron Pesto 😉

Op de suggestie om iedere maand iets te doen met een thema, werd nog niet laaiend enthousiast gereageerd. Misschien moeten we het gewoon maar eens proberen?

Het thema van februari is… ROOD

Je kunt daar alle kanten mee op! Maak een rood gerecht, kook met rode ingrediënten, dek je tafel in stijl op Valentijnsdag, vertel ons over dat favoriete rode stoofpannetje van je oma, of leg uit hoe je een mooie rooie servetring knutselt. Anything will do — als het maar met koken/eten te maken heeft. En je moet er wél (echt) iets voor doen! Alleen maar een linkje plaatsen naar een oud recept of iets lekkers van een ander, daar trappen we niet in. 😉

Om het vuurtje wat op te stoken loof ik deze eerste keer een prijsje uit. Onder alle kookgrrls die meedoen wordt het volgende verloot…

Harteprijsje

Als je raadt wat het is (mail Gnoe) gaat je naam nog een keer extra in de hoge hoed!

Enne, het voordeel van een blog is natuurlijk: beeldmateriaal! Dus graag een plaatje plaatsen als bewijs of ter illustratie.

Ik ben benieuwd wat er allemaal op tafel komt… Succes!

Hoe werkt het? Alles nog even op een rijtje

Veggie saté meat balls and very Dutch nasi gorengWAT? At deze vegetariër echt gehakt op woensdag? Nou ja, nepgehakt natuurlijk: de vegetarische satéballetjes van Tivall. En ik had zin in pindasaus erbij, ook al proef je de satésmaak van de balletjes dan niet meer. Ze zijn toch iets smeuïger dan de gewone Tivalletjes.

Ik wilde het graag makkelijk (en dat betekent hier in huis nog steeds geen pakje/zakje), dus ik probeerde eens een pindasausrecept waar de keukenmachine aan te pas kwam, uit een van mijn favoriete kookboeken van Eethuis Iris in Eindhoven: Feestmenu’s, verukkelijk & vegetarisch. Iets getweakt, zo gepiept — lekkerrr! Dat wordt weer een blijvertje.

Verder zat de groentenla van de koelkast vol met kliekjes, dus ik besloot tot een superhollandse nasi goreng met lente-ui, wortel, haricots verts en bloemkool. Met een verse Indische boemboe smaakte dat prima, maar ik heb liever de naturelversie met alleen prei (of bosui, lente-ui etc.). En dan sambal goreng boontjes ernaast of zo, mjam! 🙂

Roasted beet salad

Maar wat nu met de salade die ik had gedacht te maken van een restje choggiabietjes? Ach, doe hem op een Indonesisch bordje en dan kan het best. 😉 De bietjes zijn in de oven geroosterd met sjalotten en knoflook. Warm gemengd met een dressing van wijnazijn, walnotenolie, dijon mosterd (en natuurlijk peper en zout) en eenmaal op kamertemperatuur heb ik bij gebrek aan bietenblad een kliekje romainesla toegevoegd, en geroosterde walnoten.

Woensdag Gehaktdag dus, maar ook het moment om een hoop restjes weg te werken. Dat ruimt weer op in de koelkast. 😉 En is het echt toeval dat juist vandaag die balletjes op tafel kwamen, of speelde ons Hollandse collectief onderbewuste op? Laten we eens polsen: wie at er nog meer gehakt?